Handan Hanım bir öğretmendi. Kıyametten önce de, sonra da aynı şeyi söyledi: "Asıl düşman cehalettir."
Yıkıntılardan kitap topladı, bodrumlarda ders verdi, çocuklara harf ve kılıç öğretti. Etrafında toplananlara Arzın Çocukları dendi. Onların yemini basitti: Bu toprak bizi doğurdu; biz onu yeniden ayağa kaldıracağız.
Arz'ın sancağı toprak rengidir; üzerinde dağ ve kök vardır. Arz'a katılanlar sabırlıdır, inatçıdır, kalelerini taş taş örerler. Kalelerinin önünde bekleyen muhafızlar, karşı taraftan gelene acımaz.
Arz'ın çocukları bir şeyi asla unutmaz: Şehri kurtarmak, şehri hatırlamakla başlar.